fbpx
inspiratie blog

Logeren

Iemand zei eens nav mijn blogjes: ‘het is alsof ik al vanaf het begin bij jullie logeer!’ Wat ik een mega-compliment vind. Ook aan mijn lieve huisgenoten. Ik bedoel: je moet het maar leuk vinden dat je moeder of partner over van alles en nog wat schrijft!

Maar op dit moment wil je NIET bij mij logeren hoor. Ik wil zelf niet eens bij mij logeren. 

Kiddo 1 wilde kamer pimpen. Kiddo 2 wilde een kamerruil en dan ook maar meteen pimpen. En toen werd het een project. 

Het begon dus (kiddo 1) met: we doen even een verfje en een behangetje. Maar toen kwam kiddo 2 en gelijk had ze. Want ik moet door haar slaapkamer naar mijn werkkamer. Wat vroeger heel gezellig en leuk was, en nu niet meer. Dus ook nog muurtje weg, nieuw muurtje plaatsen, gat in andere muur voor deur. Gipsen, stucen, behangen, verven. En oh ja, zakelijk waren we ook niet aan een onaanzienlijk project met een of ander mega oud zeer markant pand in Zoetermeer begonnen toch?

Timing is everything. Geen idee van wie die uitspraak is. En zo waar. Dus ja, deze timing is briljant. En nee, dat is niet cynisch bedoeld. Want ach, als ik dan los moet laten dan ook maar meteen alles. Dan ga ik gewoon weer naar de begin-corona-attitude van we zien wel weer wat deze dag brengt. Dus het gaat me best goed af,dat banjeren door een stof-huis, al drie dagen in dezelfde kleren lopen want ik kan nergens bij op het moment (onderbroeken wel, haal adem). Ons bed ligt vol met meuk want we hadden de komst van de klussers 80% voorbereid en dus was er nog van alles dat acuut ergens gedumpt werd door ze. Ons bed. En ja we logeren dus ook echt bij onszelf. Zie je het voor je?

En zoals bij alles bij mij, als het bijna klaar is, ben ik het wel zat. Richard heeft al heel wat keren in ons leven gezegd: ‘het is twee voor twaalf Lijn, hoe nog even vol.’ Want twee voor twaalf betekent doorgaans het moment dat ik kan kiezen om het óf op mijn heupen te krijgen (wie heeft die uitdrukking verzonnen?) óf nog heel even vol te houden. 

Dus ik hou nog heel even vol. Tot vrijdag denk ik. En mijn ongelooflijk lieve schoonmaakster komt op zaterdagochtend. Kijk, je maakt sommige mensen blij met mooie schoenen, met een luxe diner, met een stedentripje. Maar ik kan zielsgelukkig worden bij de gedachte dat er zaterdag iemand komt helpen de stofwolken weg te toveren en zo rond 1300 uur weer lekker in mijn opgeruimde én gepimpte huis zit. Oh ja, de keuken staat op instorten trouwens, ik denk dat we die gewoon nog een tijdje met ducktape bij elkaar houden.

Tot morgen,

Cathelijne