fbpx

“My 30 minutes of fame” – Blog Renée

“My 30 minutes of fame” en hoe ik mijn leven terug kreeg

Inmiddels ga ik al heel wat jaartjes mee als NLP trainer en sta ik bijna dagelijks voor groepen. Ik word elke keer weer geïnspireerd door en blij van de groei die mensen doormaken, om dichter bij zichzelf en hun passies te komen.

Gelukkig gaat dat niet meer zoals vroeger gepaard met hartkloppingen van stress maar met hartkloppingen van pure blijdschap. Tot een paar weekjes geleden dan… toen mocht ik voor 500 studenten een voordracht houden over het brein, hun dromen en ze in een vermogende stemming brengen om zich te verbinden aan hun dromen. Dus niet alleen theorie maar ook oefeningen en ervaren, en dat met 500 mensen, in een half uur en in het Engels. Ik ging ervoor en kwam weer even in een oud stukje.
Want hoe ging dat vroeger bij mij? Zolang ik me kan herinneren was het niets voor mij, spreken in het openbaar. De faalervaringen hadden zich op school al flink opgestapeld en toen ik op mijn 20e tijdens mijn studie een presentatie moest geven van maar 3 minuten, klapte ik letterlijk dicht en kwam mijn lijf en zenuwstelsel in vecht, vlucht en freeze tegelijk. Ik had de gehele tekst uit mijn hoofd geleerd, ik kon het zo opdreunen wat ik moest zeggen maar alle vezels en cellen in mijn lijf trilden, ik kreeg geen adem meer, ik zag vlekken voor mijn ogen, mijn hart klopte mijn borstkas uit en ik had werkelijk geen flauw idee meer wat ik moest zeggen. Mijn zenuwstelsel koos uiteindelijk voor vluchten, en ik ben na 1 minuut huilend en vol van schaamte weggelopen uit de klas. Ondanks al deze schaamte- en in mijn ogen faalervaringen, koos ik gek genoeg steeds weer beroepen uit waar ik met regelmaat voor groepen moest staan. Maar ik had inmiddels wel een heel arsenaal aan trucjes geleerd om mezelf bij elkaar te houden. Zo hielp het bijvoorbeeld enorm om mijn handen achter op mijn rug vast te houden zodat ik het trillen kon onderdrukken en ze het in de zaal ook niet zagen. Totdat ik voor 150 senior managers een praatje moest houden en een handmicrofoon moest vasthouden. Ook dat overleefde ik maar comfortabel werd het nooit en het was elke keer weer een gevecht met mezelf en mijn lijf. En heel eerlijk? Zo stond ik in die tijd ook in het leven, mezelf bij elkaar houden met trucjes, gewoon doorgaan, mezelf verliezend in een hele stoere buitenkant laten zien en een storm aan de binnenkant voelen.

Door NLP leerde ik dit alles meer te hanteren, want ik kreeg zicht op mijn filters, ik veranderde beperkende overtuigingen over mezelf en ik wist steeds beter mijn eigen stemming te beïnvloeden. In systemisch werk ging ik beter begrijpen waar het allemaal vandaan kwam en hoe ik in mijn eigen grootsheid en op mijn eigen plek mocht gaan staan. De binnenkant sloot steeds beter aan op de buitenkant en het ging allengs beter maar presenteren voelde nog steeds als overleven. En ook nu weer verlangde ik naar dat waar ik diep van binnen zo bang voor was, trainingen geven en mensen inspireren. Maar ja, dan moest ik ook voor groepen staan. Ik volgde de NLP trainersopleiding en ik leerde over fysiologie, presentatiestijlen, stemgebruik, rapport met de groep, opbouw van de training en ook weer leerde ik op identiteitsniveau veel over mezelf en al mijn filters. Wat me uiteindelijk heeft geholpen om nu rustig en blij voor groepen te staan? Alles! Alles bij elkaar en uiteindelijk, en dat klinkt zo makkelijk, congruent en met heel mijn hebben en houwen elke keer weer voor een groep gaan staan. Daar als mens te staan met al mijn kwetsbaarheden erop en eraan. Een heel mens te zijn, met mijn mooie en sterke kanten en mijn bange en kwetsbare kanten. Binnen en buiten op één lijn.

Dus zo’n 10 minuten voordat ik op mocht om de 500 studenten te inspireren, voelde ik alles weer trillen en was het weer even zoals vroeger. En in plaats van wegdrukken, ben ik al die gevoelens gaan waarnemen. Niet om het te laten verdwijnen maar om het ruimte te geven, gewoon om het er te laten zijn. Mijn angst, mijn trilling, mijn bonzend hart, mijn gestokte ademhaling, mijn wattenhoofd, maar ook mijn hulpbronnen, mijn vertrouwen, mijn kracht, mijn leerervaringen, mijn grootsheid. En toen ik er stond, zag ik geen groep meer maar echte ‘hele’ mensen. Met alles erop en eraan, net als ik, gewoon door naar hun gezichten te kijken. En het werden ‘my 30 minutes of fame’, niet alleen omdat er 500 geïnspireerde studenten stonden maar omdat deze 30 minuten ook stonden voor mijn leerproces van de afgelopen 10 jaar en hoe ik mijn leven heb terug gekregen.

Blog My 30 minutes of fame

Renée Hilverdink is onze NLP trainer voor de NLP Practitioner, NLP Master Practitioner, Meestelijk Trainen, Coach Opleidingen, Zakelijke Trainingen – NLP@Work en ‘Motivational speaker’ op Seminars

Wil je ook groepen inspireren, groot of klein. In de opleiding ‘Meesterlijk Trainen’ leer je op alle niveaus het trainersvak. Je kunt al instappen met een NLP Practitioner of vergelijkbare opleiding.