De eerste verdieping - Blog
Praktisch

Cathelijne (1971-2022) was grondlegger van De eerste verdieping en de mensgerichte aanpak.
Als de wereld even helemaal anders is..., Cathelijne Wildervanck
Je hebt praktische mensen en je hebt mij. Tenminste zo lijkt het zo af en toe. Neem nou donderdag. Ik was naar Haarlem geweest en had een bio-resonantie-apparaatje meegekregen. Een kostbaar ding dat ook niet meer gemaakt wordt. Nou door voorgaande zin voel je hem al aankomen toch?
Ik loop naar de auto. Leg dat doosje op het dak om mijn handen vrij te maken om mijn sleutels te pakken. Ik zie in mijn tas dat ik een verkeerd potje supplementen heb meegenomen. Dus ik loop terug naar de praktijk. Potje geruild, terug naar de auto, instappen en wegrijden. Moet nog even iemand bellen en al kletsend op de snelweg hoor ik ineens een gek geluid, denk (helaas dan pas) aan dat doosje op mijn motorkap. Auto aan de kant. Nou had ik nog mazzel, het apparaatje zelf was op de motorkap beland, alleen de accessoires waren weggevlogen. Ergens in de berm langs de n204. Whaaaaa, hoe dan Lijn? Soms zou je even willen terugspoelen en opnieuw beginnen. Zoals nu dus! Nog een wonder dat ik er bijna een half uur mee heb kunnen rijden voordat de boel ging schuiven.
Mijn leven hangt niet aan elkaar van dit soort dingen hoor, maar ik ben er wel goed in op zich. En dat heeft ook weer te maken met dat fascinerende brein. Dat een analytisch deel heeft en een creatief deel. Dat analytische deel was ik altijd heel erg goed in. Ik kon goed leren, heb belastingrecht gestudeerd, deed alles lekker met dat snelle analytische brein. Maar naarmate ik meer thuis raakte in het vak dat ik nu heb, dat van coach, trainer en schrijver, lijkt het alsof dat creatieve deel steeds maar sterker wordt. Ik loop steeds meer met mijn hoofd in de ideeen-wolken. En dat deel van het brein denkt niet in tijd, in logisch, in volgorde van handelen of praktisch. Dus iets simpels als van A naar B reizen (weet je dat het een UUR rijden is vanaf Haarlem, wat een waste of time!) houdt me weg bij wat ik wil doen. Mijn hoofd is al weer zes projecten, drie blogjes en twee verbouwingen verder. En dan moet ik nog een uur stil zitten in die auto. Nou daar gaat dan dus ook wel eens wat mis
Ik heb het er mee te doen, net als mijn naasten. En die lieve vent van me heeft het al lang afgeleerd om er over te mopperen. Die zei alleen maar ‘Doe je voorzichtig Lijn!’ toen ik daar in die berm stond en op zoek wilde gaan naar de weggevlogen onderdelen.
Luister maar eens naar bijgaande opname. Dit is wel heel erg met de billen bloot: Cathelijne moet tanken met een nieuwe auto en zelfs dat vindt ze ingewikkeld. Want wat moet er in, hoe werkt dat pasje voor zakelijk tanken, aan welke kant zit überhaupt die tankdop, wat is ook al weer de pincode, hellup! Welkom in mijn hoofd, gelukkig zijn er ook een heleboel dingen die ik wél kan
Tot morgen,
Cathelijne
Ben je nieuwsgierig naar mensen en hun drijfveren, inclusief die van jezelf? Schrijf je dan nu in voor de gratis Informatieavond NLP
Sociaal normaal
'Mama, mama, mamaaaaa'. Ik ben nog geen kwartier thuis, mag blij zijn als ik überhaupt mijn jas uit kan doen voor ik bestormd wordt met vragen en verhalen. Alles moet gedeeld en gevraagd worden en soms...
Amsterdams normaal
We beginnen ons gesprek en na een kwartiertje ofzo denk ik: 'ik ga het gewoon vragen'. Ik vertel haar mijn observatie, leg uit dat ik het geen probleem vind maar wel nieuwsgierig ben. Dat het lijkt...
Spiegelneuronen
Ik zit bij dochterlief op het bed, om haar voetjes te masseren met een etherische olie. Meisje is net zo gevoelig als ik en moet soms even weer terug op aarde gezet worden. Want hoezeer we het allemaal...