Smoezen waardoor je vast blijft zitten

Ik schrijf zo’n 10 jaar geleden. Steve Jobs had net de iPhone aangekondigd en ik wilde vanuit mijn comfortabele management job een carrière switch maken. Ik had me omgeschoold naar het vak van trainer. En daar moest natuurlijk ook nog de bijbehorende baan bij. Via mijn netwerk kon ik starten bij een gerenommeerd trainingsbureau en er hoefden alleen nog maar wat puntjes op de i worden gezet en dan kon ik starten. Zelfs mijn toenmalige baas wist al dat ik weg zou gaan. Maar toch knaagde er wat. Het rommelde in mij. Het was niet 100% wat ik wilde, ze waren namelijk niet zo bevlogen van NLP en daarmee wilde ik vooral werken. En ik suste mezelf met het zinnetje “maar dat is nu eenmaal zo, je kan niet alles hebben”, zoals ik mezelf wel vaker suste als ik eigenlijk niet echt durfde te gaan voor wat werkelijk mijn verlangen was. Want wat wilde ik? Als ZZP-er en NLP-trainer aan de slag en het liefst nog NLP Practitioners geven. Dat ging bij dat trainingsbureau niet gebeuren. En op zondagnacht werd ik wakker, badend in het zweet. Ik zou die week gaan tekenen. Na een nacht lang wakker liggen, maakte ik om 5 uur ’s-morgens mijn lief naast mij wakker en ik zei: “Ik ga het niet doen!”.