De eerste verdieping - Blog
Kwetsbaarheid
Cathelijne (1971-2022) was grondlegger van De eerste verdieping en de mensgerichte aanpak.
Als de wereld even helemaal anders is..., Cathelijne Wildervanck
Brené Brown, die naam ken je vast wel, deed een viral gaande Ted Talks over kwetsbaarheid. En toen ik haar boek ging lezen, kwam ik een totaal nieuw woord tegen. Kwetsbaarheidskater.
Wow! Die snapte ik meteen! De kwetsbaarheidskater gaat over de dag erna. De dag nadat je iets van jezelf hebt laten zien. Dat kan op allerlei manieren zijn. Je was heel verdrietig en hebt dat gedeeld met iemand. De kwetsbaarheidskater is dan vaak dat interne stemmetje ‘vonden ze me niet een aansteller?’ Of je was heel boos, wilde echt even je punt maken. En dan dat stemmetje ‘nu willen ze vast nooit weer iets met me te maken hebben’. Maar ook dat je bij de huisarts zit en zo overdonderd bent door de bloeduitslagen dat je je vragen niet meer weet te stellen. En thuis denkt ‘zou hij me niet heel dom gevonden hebben’? Kwetsbaarheidskaters gaan er over dat je iets van jezelf hebt laten zien en dat je hele lijf onrustig is vanwege de vraag ‘ben ik nu nog wel ok’? ‘Heb ik het wel goed gedaan?’ Dat gaat trouwens niet alleen over zware en sneue emoties. Je kunt ook als artiest een kwetsbaarheidskater hebben na een optreden. Als directeur nadat je het hele team hebt toegesproken. Als puber omdat je straalverliefd bent en het wederzijds is. Als partner als je je hebt laten gaan bij de seks.
Een kwetsbaarheidskater hoort bij iets van jezelf laten zien dat echt jezelf is. Zonder voorbehoud of er over nagedacht hebben.
Die kwetsbaarheidskater wordt gevoed door de tegenstrijdigheid in ons dat we onszelf willen laten zien (onze emoties maar ook onze talenten) en tegelijkertijd bang zijn dan teveel anders te zijn dan de rest. Dat is een heel biologisch principe, het heeft gewoon overlevingswaarde om niet teveel gekkigheid uit te halen. Want dan werd je uit die stam geflikkerd weet je nog? De angst voor kwetsbaarheid wordt gestuurd door schaamte. En schaamte is een gezond mechanisme om je te beschermen tegen al te gekke dingen doen. Maar soms hebben we het even iets teveel, dan hebben we even echt iets van de binnenkant laten zien en dan komt die schaamte en dan komt die kater.
Gisteren gaf ik een workshop, online, over coaching. Als ik mensen coach, moet ik dicht bij mezelf zijn. Alles kunnen en durven laten zien wat er is, want als ik dat als coach doe kan de cliënt zich ook blootgeven. En dan komen we tot de kern. Dus als ik coach is alles dat denkt over wat mensen van me kunnen denken weg. Dan bén ik gewoon, dan reageer ik in het moment, zonder voorbehoud, en volop in contact.
En dus heb ik altijd een kwetsbaarheidskater na zo’n avond. Dan is mijn brein nog een nachtje en dagje bezig alles van binnen weer te reshuffelen. Mijn natuurlijke oplossing tegen kwetsbaarheid is te verdwijnen in de ideeënwereld. En dat is leuk en inspirerend en mooi en nog veel meer maar….daarmee verlies ik dan ook even het contact met mijn lijf. Dan word ik een soort rennend hert dat meer en verder en hoger wil maar niet meer voelt. Dus in mijn kwetsbaarheidskater moet ik altijd even goed zorgen dat ik weer met mijn voetjes op de aarde beland. Door aardse dingen te doen. Dus hoewel alles in mij vandaag nog tien boeken, zes podcasts en een heleboel filmpjes wil maken, moet ik juist vertragen. De tuin in, de vogels horen, mijn zintuigen weer aan zetten, lekker ontbijtje maken.
Het antwoord op kwetsbaarheid is verbinding, verbinding met jezelf en verbinding met anderen. Dus dat is wat ik ga doen vandaag, verbinden met mijn lijf en verbinden met de mensen die ik lief heb. En daarna komen al die ideeën weer, en daar heb ik ook zin in
Tot morgen,
Cathelijne
Ben je nieuwsgierig naar mensen en hun drijfveren, inclusief die van jezelf? Schrijf je dan nu in voor de gratis Informatieavond NLP
Sociaal normaal
'Mama, mama, mamaaaaa'. Ik ben nog geen kwartier thuis, mag blij zijn als ik überhaupt mijn jas uit kan doen voor ik bestormd wordt met vragen en verhalen. Alles moet gedeeld en gevraagd worden en soms...
Amsterdams normaal
We beginnen ons gesprek en na een kwartiertje ofzo denk ik: 'ik ga het gewoon vragen'. Ik vertel haar mijn observatie, leg uit dat ik het geen probleem vind maar wel nieuwsgierig ben. Dat het lijkt...
Spiegelneuronen
Ik zit bij dochterlief op het bed, om haar voetjes te masseren met een etherische olie. Meisje is net zo gevoelig als ik en moet soms even weer terug op aarde gezet worden. Want hoezeer we het allemaal...