Glaasje water is de oplossing voor alles

“Zal ik een glaasje water halen?”

De eerste zomerse dag, loop ik door de Delftse binnenstad in een lekker jurkje en sandaaltjes. Kennelijk moeten mijn voeten even wennen aan dit minder degelijke schoeisel want er gaat iets mis. Flats… voluit op mijn snufferd. Omdat ik mijn handen vol had, kon ik me ook niet opvangen. Dus echt letterlijk ‘op mijn neus’ gevallen.

Ik voel me zo zielig en machteloos en heb flinke pijn. Dus ik blijf liggen en gun mezelf dat ik even heel zielig “au au au, ik heb pijn, au au au wat doet dit pijn” te brullen en ik onderneem nog geen poging om overeind te komen. Eerst maar even kalmeren…

Gelukkig komt er hulp. Twee mensen van de parkeerwacht komen naar me toe. Gaat het? Zal ik even een glaasje water halen?

Glaasjes water zijn, zo merk ik de laatste tijd, het toverstafje bij al het leed, pijn en tegenslag. Wat is er toch zo magisch aan dat Nederlandse water dat het kennelijk overal te hulp mag schieten?

Eerlijk gezegd doet een glaasje water mij namelijk helemaal niets. Het is superlief bedoeld. Maar het is meestal meer een handeling die de gever goed doet. We voelen ons namelijk machteloos bij pijn van anderen. We willen helpen. En soms is er gewoon pijn.

Zoals oudste die een totaal niet verwacht slecht cijfer kreeg en daar flink van overstuur was. Als ouder is het niet tof om je kind in pijn en verdriet te zien. Glaasje water dan maar?

Blog glaasje water magic wand de eerste verdieping

Glaasjes water zijn geen “magic wand”

Glaasjes water zijn geen ‘magic wand’. Ze helpen ons als toeschouwer te dealen met de pijn van een ander, omdat we niets anders kunnen doen. Maar de echte oplossing is contact, en empathie. Want als we pijn hebben dan voelen we niet alleen de fysieke pijn, maar we voelen ook onmacht en schaamte. En vanwege dat laatste gevoel (want ja, het ziet er natuurlijk heel suf uit zo’n volwassen vrouw blèrend op de stoep), dat gevoel van schaamte, willen we heel snel doen alsof alles weer o.k. is. Dus nemen we dat glaasje water aan en doen daarna alsof alles weer goed is. En dan ga ik thuis mijn wonden likken, niet letterlijk overigens. Maar ik ril en tril nog flink.

Moeten we nu massaal stoppen met die glaasjes water? Nee joh, de bedoeling is lief en dat is ook wat waard. Maar misschien goed om te weten dat iemand naast de fysieke pijn ook schaamte, klunzigheid en onmacht voelt. En dat het dan fijn is om geen redder naast je te hebben maar iemand die ook mens is, waarvan je voelt: ‘deze heeft vast ook wel eens languit op zijn snuit gelegen’. Dat helpt, echt waar!

Groet,
Cathelijne

 

PS Meer weten over pijn, stress, zenuwstelsel, troost, hulp, schaamte en contact? Hoe dat werkt in je lichaam? Hoe je mensen echt een stap verder kan helpen bij grote en kleine trauma’s? Kijk eens naar onze opleiding Taal van het Lichaam. Goud waard voor iedereen die met mensen werkt en zelf ook wel eens op zijn bek is gegaan 🙂

Jij blij, de klas blij? Spiegelneuronen in het onderwijs

Jij blij, de klas blij? Spiegelneuronen in het onderwijs

Met de start van het nieuwe schooljaar publiceerde het AD een artikel van Marcel van Herpen  (tips voor de leraar: "ken je leerlingen. Begin niet meteen met taal en rekenen") Wat er op neer komt: maak eerst écht contact met kinderen en probeer er daarna pas 'kennis in...

Systemisch Werk: Wat is het?

Systemisch Werk: Wat is het?

Systemisch werk heeft op mij heel veel impact gehad. Ik zal je een beeld geven hoe dit in mijn levenen het leven van heel veel mensen doorwerkt. Systemisch werk is een uitleg van hoe we met elkaar omgaan. Binnen je gezin, in je werk, metsportvrienden maar ook hoe je...

Een pleegkind is geen huisdier en daarom hou ik niet van reizen

Een pleegkind is geen huisdier en daarom hou ik niet van reizen

Vanaf mijn dertiende ben ik op en af afhankelijk geweest van pleegzorg. Als guppie van dertien kwam ik in de crisisopvang terecht, wat praktisch inhield dat ik op vrijdagavond bij Marlies gedropt werd. Marlies was een vrouw van in de vijftig, alleenstaand, haar...